Friday, November 8, 2013

വേനലില്‍ ഒരു മഴ

 
വേനലില്‍ ഒരു മഴ
ജീവശ്രോതസ്സിന്‍ തീവ്രശോകമൊരു
ജ്വാലയായ് ധരണിയെ പുല്‍കുമ്പോള്‍,
ജീവജാലങ്ങള്‍ തന്‍ ജീവന് നിറവേകും
ജലാംശങ്ങളുയരുന്നിതാ ബാഷ്പമായ്.

ആധുനികത പെറ്റീടും അതിക്രമങ്ങളില്‍,
ആകാശത്തില്‍ പ്രപഞ്ച നാഥന്‍  കനിഞ്ഞരുളിയ,
ആരക്ഷണമാം ഓസോണ്‍ പാളി തന്‍
അരക്ഷിതാവസ്ഥ പരത്തുന്നിതല്ലോ ഭീതി.

പഞ്ചഭൂതങ്ങള്‍ തന്‍ സ്വൈര്യ വിഹാരം
പ്രതിബന്ധിക്കും മാനവരെന്തേ കേള്‍ക്കാത്തു,
പാടത്ത് പാടും ചെറു കിളികളുടേയും,
പാല്‍ ചുരത്തും പൈക്കളുടെയും രോദനം .

ഒഴിഞ്ഞ ആവനാഴിയിലമ്പു തിരയും വരുണനും,
രോദനങ്ങളില്‍ കൊടുങ്കാറ്റു തിരയും വായൂ ദേവനും,   
ഓടിയണഞ്ഞുര്‍വിയെ പുണരാനഗ്നി  ദേവനും,
ഒന്നിച്ചണിനിരക്കുന്നിതായീ വാനിന്‍ കീഴെ.

കാനനവും തന്‍ ശോഭയും ചോലയുമതിന്‍ പാട്ടും,
കാരിരുമ്പിന്‍ ഹൃദയം പേറും നരാധമര്‍ തന്‍
കരാള ചെയ്തികള്‍ കന്മഷം ചാര്‍ത്തിയ,
കറുത്ത കോലങ്ങളായ്  നിലകൊള്ളുന്നൂ.

മുഖവും കരുവാളിച്ചൊഴുകാനും കഴിയാത്ത,
മൂകമാം പുഴകള്‍ തന്‍ ഗദ്ഗദമലയടിക്കും
മണ്ണില്‍ കുരുക്കാന്‍ കഴിയാതെയൊരായിരം
മുജ്ജന്മ ശാപമേറ്റുവാങ്ങിയ വിത്തുകള്‍.

നാരായ വേരിലെ നീര് വലിഞ്ഞീടും
നേരവും കാത്തു ഭീതിയോടുഴറും തരുക്കള്‍,
നീളെ വിരിച്ച തണല്‍ പറ്റാന്‍ മത്സരിക്കും  
നാല്‍ക്കാലികളെ വേട്ടയാടുമിരുകാലികള്‍.

മര്‍ത്യാ സര്‍വേശ്വരന്‍റെ   ഉത്തമ  സൃഷ്ടീ..
മനസ്സ് മുരടിച്ചു നീ സ്വയം സൃഷ്ടിക്കുമീ
മാരക വിപത്തുകളേറ്റു വാങ്ങുമീ
മണ്ണിലുയരുന്നൂ നീയറിയാതെ നിന്‍ പട്ടട.

കണ്ണീര്‍ ബാഷ്പം രൂപം കൊടുത്തൊരു
കാര്‍മേഘ ശകലത്തിലിത്തിരിയെന്‍
കരളിന്‍ നോവുണര്‍ത്തിയ കനിവിന്‍റെ
കണ്ണീരൊരു വേനല്‍മഴക്കായ് ഞാന്‍ പൊഴിച്ചീടട്ടെ.
                                                                            - ജോയ് ഗുരുവായൂര്‍

No comments:

Post a Comment